Overtoom 245, 1054 HV, Amsterdam | [email protected] | +31.20.8899001

⟵ Rerug naar het artikel

Ik heb besloten dit jaar kerst niet met mijn familie te vieren vanwege deze vraag van mijn vader, ik wil geen ruzie met hen

Volgens een enquête van Statbel uit december 2024 geeft 8 op de 10 Belgen aan dat kerst “de belangrijkste gezinsperiode van het jaar” blijft, ondanks stijgende spanningen binnen families.

Toch groeit het aantal mensen dat bewust kiest om de feestdagen niet met hun familie door te brengen. De keuze raakt aan taboes over loyaliteit, psychologische belasting en sociale druk. In dit specifieke geval gaat het om een jonge vrouw die besloot thuis te blijven na één onverwachte vraag van haar vader: “Kun je Diane dit jaar eindelijk als je moeder beschouwen?”

Wanneer familietraditie botst met emotionele grenzen

Haar ouders gingen uit elkaar toen ze nog maar zeven was. Sindsdien is haar vader hertrouwd met Diane. De breuk werd nooit echt geheeld: verjaardagen liepen al vaker uit op verwijten, en elk gesprek over haar overleden moeder bleef beladen. Dit jaar kwam de breuk tot een hoogtepunt door die ene vraag — niet eens vijandig bedoeld, maar geladen met verwachtingen die ze niet kon dragen.

Uit cijfers van het Nederlands Jeugdinstituut blijkt dat ongeveer 30% van de volwassenen uit gescheiden gezinnen aangeeft moeite te hebben met gezamenlijke familiebijeenkomsten tijdens feestdagen. De spanning tussen loyaliteit en autonomie lijkt structureel te worden.

De sociale druk rond “samen zijn” blijft hardnekkig

Kerstavond wordt in Vlaanderen volgens marktonderzoeker GfK nog steeds door 91% van de huishoudens gevierd met minstens één familielid buiten het eigen gezin. De symbolische waarde van samen eten blijft groot: wie wegblijft, moet zich vaak verantwoorden. Dat maakt stilte moeilijker dan ruzie.

Psychologen signaleren dat de maatschappelijke norm om “gezellig te doen” leidt tot vermoeidheid en schuldgevoel bij wie afstand neemt. Niet zelden wordt zo’n keuze uitgelegd als ontrouw of ondankbaarheid tegenover ouders.

  • Familiedruk: 64% zegt zich verplicht te voelen om aanwezig te zijn bij kerstdiners.
  • Mentaal welzijn: 42% ervaart spanning of stress rond de voorbereiding van feestdagen.
  • Conflictrisico: 1 op 5 rapporteert een ruzie tijdens of vlak na kerst.

Een vader tussen rouw en verwachting

De vader in kwestie verloor zijn eerste vrouw na jaren ziekte. Zijn nieuwe partner, Diane, stond jarenlang in de schaduw van dat verlies. Dat zij graag als “echte moeder” erkend wil worden, is volgens relatietherapeuten herkenbaar: stiefouders krijgen vaak weinig ruimte voor hun rol, zeker in samengestelde gezinnen waar verdriet nog aanwezig is.

Tegelijk komt hier de grens in beeld tussen empathie en dwang. Door zijn dochter te vragen Diane “als moeder te zien”, maakte hij de herinnering aan haar overleden moeder tot inzet van het kerstdiner. Een emotionele ruil die voor haar onmogelijk was.

Online steun en stille solidariteit

Nadat ze haar verhaal anoniem op Reddit plaatste, volgden honderden reacties. De meerderheid toonde begrip voor haar besluit: afstand houden werd er gezien als een vorm van zelfzorg, niet als rebellie. Enkelen wezen er echter op dat digitale steun maar tijdelijk troost biedt — uiteindelijk blijft er een lege stoel achter op kerstavond.

Bron / Onderzoek Kerncijfer Relevantie voor thema
Ipsos (2024) 86% viert kerst jaarlijks Samenhang tussen ritueel en sociale verwachting
NJi (2023) 30% ervaart spanning in gescheiden gezinnen Kernprobleem bij samengestelde families
GfK (2023) 91% eet samen tijdens kerstavond Cultuurdruk rond aanwezigheid
PsyNed (2022) 42% stress rond feestdagen Mentaal welzijn onder druk door verwachtingen

Kiezen voor rust boven traditie

Zij besloot dit jaar weg te blijven – niet uit wrok, maar uit zelfbehoud. Haar vader reageerde gekwetst; Diane voelde zich afgewezen. Toch is haar keuze tekenend voor een bredere verschuiving: steeds meer volwassenen stellen grenzen aan familiale verplichtingen wanneer die botsen met persoonlijke stabiliteit.

Sociologen duiden dit fenomeen als de “individualisering van familierituelen”. Waar vroeger aanwezigheid vanzelfsprekend was, weegt vandaag het mentale welzijn zwaarder dan traditie. Voor huishoudens betekent dit concreet dat plannen rond kerst steeds vaker verlopen via evenwichtsoefeningen tussen emotie en logica: wie nodig je wel uit? Hoeveel spanning is toelaatbaar?

Tussen schuldgevoel en nieuwe gewoontes

Sommigen kiezen ervoor alternatieve vieringen te organiseren — etentjes met vrienden of buren — terwijl anderen simpelweg alleen blijven zonder drama of uitleg. Wat decennia geleden als triest werd beschouwd, krijgt nu erkenning als bewuste keuze.

PsychologieIk ben al 20 jaar Montessori-opvoeder en dit is waarom je kind soms een enorme crisis krijgt zonder duidelijke reden

Kerkelijke organisaties merken wel een daling in het aantal traditionele kerstmissen, maar tegelijk stijgt het aantal vrijwilligersacties en buurtinitiatieven tijdens dezelfde periode. De behoefte aan verbondenheid blijft bestaan, alleen verandert de vorm waarin ze wordt gezocht.

Achter elk besluit om weg te blijven schuilt dus geen afwijzing van familie an sich, maar een poging om conflicten niet verder op te laten lopen — precies zoals deze jonge vrouw zei: “Ik wil geen ruzie meer.” En daarin herkennen velen zich wellicht meer dan ze durven toegeven.

Geef je feedback

Beoordeel als eerste deze post
of laat een gedetailleerde recensie achter


Deel deze post nu!


54 beoordelingen op "Ik heb besloten dit jaar kerst niet met mijn familie te vieren vanwege deze vraag van mijn vader, ik wil geen ruzie met hen"

Laat een recensie achter

54 meningen